Deepika, 16 april 2010
Portugal , Saboia 18°

Van hier tot hier

Lieve mensen,

Een half jaar lang heb ik niets geschreven op dit weblog. Een half jaar waarin ontzettend veel is gebeurd, zoveel dat ik het niet allemaal in een reisverslag kan zetten. Ik heb nog drie prachtige maanden in India en Nepal beleefd en ben op 11 januari teruggevlogen naar Europa. Van het warme kleurrijke India kwam ik hier in de koudste winter sinds jaren terecht. Ik kwam aan in Parijs en het eerste wat ik zag was een grijze lucht, mensen in zwarte dikke jassen, muren van beton en bomen als soldaten in het gelid. De volgende dag bracht de Thalys me in vliegende vaart naar Amsterdam. Voordat hij het station uit was reed hij al harder dan een Indiase trein ooit rijdt. Ik wist niet wat me overkwam en verbaasde me de eerste dagen over alles. Broodje kaas als lunch in plaats van curry, linzen en rijst. Binnen zitten in 20 graden terwijl het buiten vriest dat het kraakt. Supermarkten vol eten en luxeproducten, en alles zo duur! Het was vreemd en vertrouwd tegelijk en ik voelde me in niemandsland, niet meer in Azië, nog niet terug in Europa.

In Amsterdam kwam Maya me afhalen van het station. Ze was nog altijd dezelfde vrouw die me in India zo diep geraakt had, aards, levendig, creatief en vol energie. Het was vreemd om elkaar weer te zien, en tegelijk meteen heel dichtbij. Ik zat bij haar achterop de fiets met al mijn warme kleren over elkaar aan en kon niet geloven dat het echt waar was. Terug in Amsterdam, de stad waar ik vijf jaar gewoond heb. Alles was er nog, de trams, de hoeren, de cafeetjes, de Westertoren. En Maya, mijn liefje, ja, ze was het echt.

Ik ben bijna vier weken in Nederland geweest en probeerde langzaam te wennen. Dat was nog niet zo makkelijk, ook al deed ik het heel rustig aan. Al in India had ik geregeld dat ik tussen februari en april zou gaan werken in een nieuw Osho-meditatiecentrum in het zuiden van Portugal. En daar ben ik nu nog steeds. Het is een prachtige plek in de natuur waar we alles vanaf de grond opbouwen. Van de oude schuur maakten we een geïmproviseerde meditatieruimte, en toen ik daar mijn eerste Dynamic deed voelde ik hoe ongelooflijk belangrijk meditatie voor mij geworden is. Ik kan gewoon niet meer zonder. Meditatie is mijn uitlaatklep, het geeft me energie, vreugde, stilte en het vertrouwen dat alles goed is. Dat alles altijd precies zo is zoals het moet zijn. Meditatie brengt me terug naar waar ik ben: hier, nu. En die plek heb ik nooit verlaten, hoe ver ik ook gereisd heb. Mijn reis ging van hier tot hier.

Met dat vertrouwen kom ik over een paar dagen terug naar Nederland. Ik heb geen geld, geen baan en geen huis, mijn leven ligt helemaal open en ik mag het allemaal zelf gaan invullen. Dat is heel eng en tegelijk een gouden kans. Want wat wil ik écht?

Wat ik tijdens mijn reis heb mogen ervaren is zo kostbaar dat ik het niet alleen voor mezelf wil houden. Ik wil het delen met iedereen die daar open voor staat, en dat wil ik doen op de twee manieren die mijzelf het meest vervullen: meditatie en schrijven. Ik wil een Osho-meditatiecentrum en kleine woongemeenschap starten met een paar gelijkgestemde mensen, of me aansluiten bij een bestaande. En ik ga voor mezelf beginnen als tekstschrijfster, om te beginnen op kleinschalige basis. Ik voel dat het tijd is om mijn energie positief in te zetten voor een mooiere wereld. Het is tijd om mijn creativiteit en vreugde de volle ruimte te geven en te vertrouwen op mijn eigen kracht, in plaats van die te ondermijnen. Dankzij Osho, meditatie en mijn liefde met Maya zijn mijn ogen geopend voor de schoonheid van het leven. Het leven is ongelooflijk mooi, kwetsbaar en krachtig tegelijk. Het verdient het om gekoesterd te worden, gevierd en geleefd, in plaats van onderdrukt en vernietigd. Het is mijn diepe wens een bijdrage te mogen leveren aan een lichtere wereld.

Als ik volgende week terug ben in Nederland ga ik eerst in retraite bij Swami Anand Arun. Hij is de oprichter en spiritueel leider van Tapoban, de Osho-ashram in Nepal waar ik zeven maanden lang heb gewoond. Hij komt voor de eerste keer naar Nederland en geeft tussen 22 en 25 april een meditatieretraite in centrum Meeuwenveen (Havelte, Drenthe). Het belooft een heel bijzonder weekeind te worden vol (actieve) meditaties, dans, expressie, samenzijn en stilte. Als je na het lezen van mijn ervaringen nieuwsgierig bent geworden en zin hebt om zelf eens Osho’s meditaties uit te proberen: er zijn nog plaatsen over! Je kunt het hele weekeind meedoen maar ook alleen de zaterdag. Alle informatie kun je vinden bij OshoAkash: www.oshoakash.eu.

Daarna ga ik woonruimte zoeken en mijn eerste schrijfopdracht voor mijn tante afmaken. Wie o wie een fijne kamer over heeft of weet, of een caravan, of desnoods een oude schuur : laat het me weten! En misschien kun je eens kijken of je nog teksten hebt die je graag zou willen schrijven, maar er zelf de woorden niet voor kunt vinden. Het kan voor een website zijn, een artikel of een folder, of misschien ligt er wel een tekst maar ben je er niet tevreden over. Dan kan het helpen als iemand er met een frisse blik even naar kijkt. Wanneer mijn schrijfplannen meer vaste vorm hebben aangenomen stuur ik er een mail over rond. Alvast contact opnemen mag altijd! Ook voor andere klusjes ben ik trouwens in, of het nu schoonmaken is of schilderen of de tuin opknappen, want mijn geldpotje is nu helemaal leeg en het wil graag gevuld

Na de retraite ben ik weer bereikbaar op mijn oude Nederlandse nummer: 06-14927426. Ik kijk ernaar uit om jullie weer te mogen ontmoeten na zo’n lange tijd, en tegelijk ga ik ook dit rustig aanpakken, zodat mijn afspraken ont-moetingen blijven In het dagelijks leven gebruik ik nu de naam Deepika (je spreekt het uit als Diepieka), de naam die Osho mij gegeven heeft. Het betekent Licht en het staat voor mij voor mijn nieuwe leven, mijn vreugde en mijn potentieel.

Vanuit Portugal stuur ik jullie veel licht en warmte,
Deepika (Marijn)

Naar Deepika in België bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl